De componist Louis Andriessen geldt als een van onze belangrijkste muziekdenkers. De grenzen tussen rock, minimalisme, jazz en avant-garde werden radicaal geslecht. Zijn ideeën maakte ook de grote oversteek naar de Verenigde Staten. In de geest van Andriessen schrijft de nu zeventigjarige componist Michael Gordon dynamische, postminimalistische muziek vol tomeloze rockenergie. Samen met zijn muziekvrienden David Lang en Julia Wolfe richtte Gordon het baanbrekende collectief Bang on a Can op in 1987. Het daaraan gelieerde New Yorkse muziekensemble Bang on a Can All-Stars blijft een lans breken voor Andriessens en Gordons muziek.

Tijdens November Music trakteert Bang on a Can All-Stars op een dwarsdoorsnede uit Gordons rijke oeuvre. Pakkende kamermuziekpareltjes waarmee Gordon knipoogt naar andere muziekgenres en vrolijke anekdotes uit zijn leven. Zo brengt Gordon een ode aan The Beatles in zijn I Buried Paul, en speelt Bang on a Can All-Stars zijn meest gestreamde werk Gene Takes a Drink (de teller staat al op vijf miljoen streams). Andere Gordon-kleinoden op het programma zijn Violyn/Brooklyn, Moose Unseen en For Madeline, opgedragen aan zijn geliefde tante.

Als klap op de vuurpijl laten de musici van Bang on a Can een klassieker herleven, Life van Louis Andriessen uit 2009. Andriessen schreef het werk speciaal voor de All-Stars. Life is als een hedendaagse, videoclipachtige Schilderijententoonstelling waarbij korte kernachtige Andriessen-composities de poëtische films van Marijke van Warmerdam begeleiden.