Celia Swart blijft verbazen. Met haar intense, diepgravende composities geldt ze als een van de veelbelovendste Nederlandse componisten van dit moment. In haar harmonieuze muziek vlamt Swarts liefde voor beeldende muziek en bezield minimalisme op. Verwachtingsvol wordt naar iedere nieuwe creatie uitgekeken. Nu presenteert ze een groot nieuw werk voor orgel, speciaal geschreven voor de gerenommeerde organist Geerten van de Wetering. Het orgelwerk Hiervoormaals belooft een spirituele klankreis, Muziek die de eeuwige vraag over ons leven na de dood stilletjes laat weerklinken. Gedurende twee uur wandelen we naar drie verschillende kerken in Den Bosch, je hoort het werk drie keer, elke keer op een ander orgel, in een andere ruimte.  

Maximaal resultaat met minimale middelen. Componist Celia Swart (1994) is er een meester in. De schijnbare eenvoud van Swarts composities herbergt meerdere lagen en als luisteraar kun je je er eindeloos in opgaan. In haar multidisciplinaire werk graaft ze diep in de psyche van de musicus en maker. Ze vertelt eigentijdse verhalen aan de hand van film, animaties, muziek en toneelbeeld. Verhalen die handelen over menselijke emoties als eenzaamheid en angst. Ze schreef al composities voor het Concertgebouworkest, het Residentie Orkest en Nieuw Ensemble. Drie jaar geleden presenteerde November Music haar multimediawerk In My Mirror voor hoboïsten Arthur Klaassens en Vincent van Wijk.

Voor haar nieuwe orgelwerk Hiervoormaals stipt Swart een existentiële kwestie aan: wat gebeurt er na de dood? Is er iets, of helemaal niets? En wat betekent dat ‘niets’ eigenlijk? Als er wel iets is, hoe ziet het hiernamaals er dan uit? Swart filosofeert nog even door: ‘Vaak stelt men zich het hiernamaals voor als een voortbestaan van een onbelichaamde vorm, waarin je persoonlijkheid, zoals die zich in het leven heeft ontwikkeld, blijft bestaan. Maar hoe zit het dan met de tijd vóór je geboorte? Is dat dezelfde plek als het hiernamaals? Is het een toestand waarin tijd en ruimte stilstaan, of juist een eindeloos zwellend licht dat zonder begin of einde voortduurt?’
Hiervoormaals is een soort prelude op Shifting Presence, een eerdere compositie van Celia Swart voor orgel en panfluit (November Music 2024) ook dit werk zal nogmaals te horen zijn in één van de kerken die we bezoeken en worden uitgevoerd door Mattijs Koene. In het nieuwe werk van Celia staat de relatie tussen lichaam en geest centraal. In Hiervoormaals voor solo orgel klinkt uitsluitend ‘de geest’: je ervaart de tijd vóór het fysieke leven als iets grenzeloos.