Thomas Azier is Artist in Residence van November Music 2026. Thomas is componist, producer, zanger en performer. Hij won twee Edisons en bracht zes albums uit. Zijn invloed op de Europese popscene klinkt door in zijn werk als schrijver en producer voor artiesten als Stromae, Faber, Hang Youth/IJSLAND en Anouk.   

Met het programma PANORAMA slaat Thomas Azier een nieuwe artistieke weg in, waarin muziek een filmische lens wordt die vanuit talloze standpunten kijkt en een wereld toont die tegelijk gebroken en één geheel is. In zijn veelkleurige songs vloeien epische filmmuziek, bezwerende elektronica en melodieuze liedkunst samen. Voor November Music is Azier een gedroomde artist-in-residence. Tijdens het festival brengt hij zijn audiovisuele spektakel Panorama in duet met 14 strijkers van Philzuid. 

Dit programma is een co-productie met PhilZuid.

De afgelopen jaren heb ik door heel Europa contacten verzameld van fantastische, eigenzinnige muzikanten; als een soort obscure vinylplaten die ik koester. Zo werk ik veel met mensen uit België, Duitsland, Zwitserland en Frankrijk.  

Ik zag Frederik voor het eerst spelen tijdens een show van Tamino in Salle Pleyel, Parijs. Ik was direct gefascineerd. Hij is een jonge cellist die niet alleen technisch uitblinkt, maar met zijn pedalboard een geluid tovert dat een enorme productionele waarde toevoegt aan zowel een live show als een studio-opname. De ene keer klinkt hij als een grommende synth-bas, de andere keer roept hij de gelaagdheid van een heel orkest op. 

Later vroeg ik hem om te improviseren op tracks van mijn aanstaande album. Zijn 'fearless' aanpak, een track aanzetten, hem nog niet kennen en direct opnemen sluit naadloos aan op mijn eigen werkwijze. De spontaniteit en het ongepolijste van zijn spel vormen de perfecte tegenhanger voor mijn meer afgekaderde, soms architectonische productie stijl. 

Toen Frederik mij materiaal stuurde van zijn eigen songwriting, wist ik meteen dat dit een match zou zijn voor November Music. Natuurlijk doet het met vlagen denken aan het werk van Arthur Russell, maar dat is wellicht een te gemakkelijke vergelijking omdat ze beiden cello spelen. Ik hoor vooral avontuurlijke songwriting en een hunkering om te experimenteren binnen de kaders van een songstructuur, wat een prachtig 'haunting' effect geeft. De combinatie van zang en cello vind ik een ijzersterk uitgangspunt; de cello is immers het instrument dat qua timbre het dichtst bij de menselijke stem ligt.